< ![CDATA[]]>

We waren ruimschoots op tijd op schiphol. Zelfs nog even wachten voor het inchecken. OK, geen probleem, op Schiphol is altijd iets te beleven.
Teleurstelling!! op de gate. Net voordat we in zouden stappen kwam de mededeling dat er een vertraging opgetreden was ivm. een staking van de Franse verkeersleiders. Eerst zou het een half uur duren, het werden er twee. Dan beginnen de zenuwen toch een beetje te gieren, "Hopelijk halen we in Madrid het toestel naar Santiago nog wel?".
Hollen in Madrid. Ja!!.. we zitten er in. Verder een goede vlucht.
Donderdag 14 Januari, Santiago de Chile. Teleurstelling!! de bagage is niet meegekomen, achtergebleven in Madrid.
De bagageclaim-man van IBERIA beloofde de bagage de volgende dag in Punta Arenas.
Het bleek een Spaanse belofte… Nee dus.

Het vliegtuig van LAN naar Punta Arenas vetrekt op tijd. Er wordt nog een tussenlandingin Puerto Montt gemaakt.
Het is prachtig helder weer en we vliegen over een prachtig vulkanen landschap.
Lia zit aan het raampje en maakt enthousiast foto’s

We komen op tijd in Punta Arenas aan. Lekker gemakkelijk zonder bagage!! We stonden zo buiten.
We konden met een shuttle voor $3000. Pesos.pp = € 4. pp naar het hotel in Punta Arenas. Wel zo’n 25 km rijden.

En dat was niet gek. Omgebouwd uit het oudste Patriciërshuis van Chili.

Vrijdag 15 januari
Om 9 uur ‘s morgens, precies zoals afgesproken, werden we door de camperverhuurder opgehaald.
Der overgave van de camper was zeer correct. Zijn die Chilenen echt zulke aardige mensen?
De secretaresse bood spontaan aan om naar de IBERIA-man te bellen hoe het met de bagage stond. De IBERIA-man was er natuurlijk niet wel informatie, maar dan in het Spaans. Gelukkig dat we ons Chileense Engetje hadden.
Nou de bagage stond nog steeds in Madrid! Was gewoon blijven staan!
Het werd dus niet vandaag, het werd dus morgen!!??, sprak ons Engeltje?
"Ik ken mensen op de airport, die zal ik wel inschakelen"
Gebeurde dus ook! De volgende dag om 5 uur konden we de bagage op het vliegveld ophalen.
Ons Chileens Engeltje wist ook nog een mooie vrije overnachtingsplaats vlak bij het vliegveld. "Hotel Rio Chabunco".
Het bleek een pracht plek. Uitzicht op zee, beschermd voor de altijd blazende wind en zeer rustig. Het hotel bleek verlaten, failliet??

Het werd een zeer rustige nacht.

We waren ruimschoots op tijd op schiphol. Zelfs nog even wachten voor het inchecken. OK, geen probleem, op Schiphol is altijd iets te beleven.
Teleurstelling!! op de gate. Net voordat we in zouden stappen kwam de mededeling dat er een vertraging opgetreden was ivm. een staking van de Franse verkeersleiders. Eerst zou het een half uur duren, het werden er twee. Dan beginnen de zenuwen toch een beetje te gieren, "Hopelijk halen we in Madrid het toestel naar Santiago nog wel?".
Hollen in Madrid. Ja!!.. we zitten er in. Verder een goede vlucht.
Donderdag 14 Januari, Santiago de Chile. Teleurstelling!! de bagage is niet meegekomen, achtergebleven in Madrid.
De bagageclaim-man van IBERIA beloofde de bagage de volgende dag in Punta Arenas.
Het bleek een Spaanse belofte… Nee dus.

Het vliegtuig van LAN naar Punta Arenas vetrekt op tijd. Er wordt nog een tussenlandingin Puerto Montt gemaakt.
Het is prachtig helder weer en we vliegen over een prachtig vulkanen landschap.
Lia zit aan het raampje en maakt enthousiast foto’s

We komen op tijd in Punta Arenas aan. Lekker gemakkelijk zonder bagage!! We stonden zo buiten.
We konden met een shuttle voor $3000. Pesos.pp = € 4. pp naar het hotel in Punta Arenas. Wel zo’n 25 km rijden.

En dat was niet gek. Omgebouwd uit het oudste Patriciërshuis van Chili.

Vrijdag 15 januari
Om 9 uur ‘s morgens, precies zoals afgesproken, werden we door de camperverhuurder opgehaald.
Der overgave van de camper was zeer correct. Zijn die Chilenen echt zulke aardige mensen?
De secretaresse bood spontaan aan om naar de IBERIA-man te bellen hoe het met de bagage stond. De IBERIA-man was er natuurlijk niet wel informatie, maar dan in het Spaans. Gelukkig dat we ons Chileense Engetje hadden.
Nou de bagage stond nog steeds in Madrid! Was gewoon blijven staan!
Het werd dus niet vandaag, het werd dus morgen!!??, sprak ons Engeltje?
"Ik ken mensen op de airport, die zal ik wel inschakelen"
Gebeurde dus ook! De volgende dag om 5 uur konden we de bagage op het vliegveld ophalen.
Ons Chileens Engeltje wist ook nog een mooie vrije overnachtingsplaats vlak bij het vliegveld. "Hotel Rio Chabunco".
Het bleek een pracht plek. Uitzicht op zee, beschermd voor de altijd blazende wind en zeer rustig. Het hotel bleek verlaten, failliet??

Het werd een zeer rustige nacht.

Chili, waarom chili? Het is nog geen land dat hoog op de toeristische kaart staat. Toch raakten we geïnspireerd om dit land te gaan verkennen. Eigenlijk vorig jaar al, maar toen besloten we uiteindelijk om het op de voorzichtige en gemakkelijke manier te doen.
De reisgidsen en reisaanbiedingen maken je al snel wegwijs over dit land en de mogelijkheden. We maakten allereerst vorig jaar een cruise, beginnend in Santiago (Valparaïso), rondom heel Zuid Amerika, eindigend in Rio de Janeiro.
We ontdekten Santiago via openbaar vervoer en al wandelend, deden Punta Arenas aan en kregen een goede indruk. Wat we zagen van het land, vanuit zee en op land, was indrukwekkend en de mensen vonden we ronduit vriendelijk. Dus dat gaan we overdoen, maar dan uitgebreider, spraken we af. Per auto of nog liever per camper. Geen idee of je daar campers kon huren. Kon wel, dus werd al snel besloten voor de camper.
Chili is een langgerekt land ten Westen van Argentinië en Bolivia. Ca. 4500 km lang en 150 km breed op z’n breedst. Het klimaat varieert dus nogal. In het Noorden hitte en woestijnen en in het Zuiden koel.
Nou met hitte hoef je bij Lia niet aan te komen dus werd het koele zuidelijke deel uitgekozen. Beginnen in het Zuiden en dan naar het Noorden rijden. Punta Arenas als beginpunt, kenden we al, en dan naar het Noorden, in Temuco stoppen. We gebruikten Google maps om onze route uit te zetten en om te bepalen tot hoever noordelijk we zouden gaan. Zie hier voor onze geplande route .

Nu de camper nog. Internet is onontbeerlijk daarvoor. We vonden verschillende aanbieders, die uiteindelijk van de zelfde verhuurmaatschappij gebruik maken. Met deze informatie gingen we naar onze meisjes van de Travelcompany. En binnen de kortste keren lag een uitvoering van het plan op tafel.
Het werd een 4WD met een bakkie er op. Belangrijk ivm. met de toestand van de wegen. Veel gravel roads met gaten en toestanden en je wil wel eens van het gebaande pad af.

We gingen te rade bij een stel goede bridgevrienden van lia, Anny en Ad Kauwenberg. Ad heeft 4 jaar in Chili geleefd en ze zijn later samen een paar maal naar Chili geweest. Dit leverde goede informatie op en bevestigde ons in de wens om deze reis te maken.

De reisroute gaat grotendeels door Chileens Patagonië en het daarboven gelegen merengebied, zie onze reisroute. De afstand die we denken te gaan rijden is ongeveer 3000 km in 5 weken tijd. Via reisverslagen kregen we indruk van de haalbaarheid zoals toestand van wegen, kampeerplaatsen ed. We hopen ook vaak op vrije plaatsen te overnachten. Vrij kamperen is in Chili toegestaan behalve in de parken en uiteraard op privaat gebied.
Verder zijn we natuurlijk blanco en de onbekende zaken zullen tijdens de reis ingevuld moeten worden.

13 januari vertrekken we. We vliegen met de LAN via Madrid, Santiago de Chile naar Punta Arenas. Ruim 20 uur vliegen.
Om 18.00 uur, Chileense tijd, zijn we in P.A. Als de haas naar het hotel, waar we het opgelopen slaaptekort hopen in te halen en om 09.00 uur staat, althans vlgs. plan, de camper klaar bij het hotel of…we worden er met een taxi naar toegebraacht.
Zo moet ie er uit zien:     Van buiten….

en zo van binnen:….

 
Alles erop en eraan!

We weten niet of we de kans krijgen alle ervaringen van onderweg op deze manier door te geven. Het ligt eraan of we mogelijkheden genoeg vinden om on-line te gaan.
We zien het wel……..Tot horens zullen we maar zeggen.

Lia en Rob

Chili, waarom chili? Het is nog geen land dat hoog op de toeristische kaart staat. Toch raakten we geïnspireerd om dit land te gaan verkennen. Eigenlijk vorig jaar al, maar toen besloten we uiteindelijk om het op de voorzichtige en gemakkelijke manier te doen.
De reisgidsen en reisaanbiedingen maken je al snel wegwijs over dit land en de mogelijkheden. We maakten allereerst vorig jaar een cruise, beginnend in Santiago (Valparaïso), rondom heel Zuid Amerika, eindigend in Rio de Janeiro.
We ontdekten Santiago via openbaar vervoer en al wandelend, deden Punta Arenas aan en kregen een goede indruk. Wat we zagen van het land, vanuit zee en op land, was indrukwekkend en de mensen vonden we ronduit vriendelijk. Dus dat gaan we overdoen, maar dan uitgebreider, spraken we af. Per auto of nog liever per camper. Geen idee of je daar campers kon huren. Kon wel, dus werd al snel besloten voor de camper.
Chili is een langgerekt land ten Westen van Argentinië en Bolivia. Ca. 4500 km lang en 150 km breed op z’n breedst. Het klimaat varieert dus nogal. In het Noorden hitte en woestijnen en in het Zuiden koel.
Nou met hitte hoef je bij Lia niet aan te komen dus werd het koele zuidelijke deel uitgekozen. Beginnen in het Zuiden en dan naar het Noorden rijden. Punta Arenas als beginpunt, kenden we al, en dan naar het Noorden, in Temuco stoppen. We gebruikten Google maps om onze route uit te zetten en om te bepalen tot hoever noordelijk we zouden gaan. Zie hier voor onze geplande route .

Nu de camper nog. Internet is onontbeerlijk daarvoor. We vonden verschillende aanbieders, die uiteindelijk van de zelfde verhuurmaatschappij gebruik maken. Met deze informatie gingen we naar onze meisjes van de Travelcompany. En binnen de kortste keren lag een uitvoering van het plan op tafel.
Het werd een 4WD met een bakkie er op. Belangrijk ivm. met de toestand van de wegen. Veel gravel roads met gaten en toestanden en je wil wel eens van het gebaande pad af.

We gingen te rade bij een stel goede bridgevrienden van lia, Anny en Ad Kauwenberg. Ad heeft 4 jaar in Chili geleefd en ze zijn later samen een paar maal naar Chili geweest. Dit leverde goede informatie op en bevestigde ons in de wens om deze reis te maken.

De reisroute gaat grotendeels door Chileens Patagonië en het daarboven gelegen merengebied, zie onze reisroute. De afstand die we denken te gaan rijden is ongeveer 3000 km in 5 weken tijd. Via reisverslagen kregen we indruk van de haalbaarheid zoals toestand van wegen, kampeerplaatsen ed. We hopen ook vaak op vrije plaatsen te overnachten. Vrij kamperen is in Chili toegestaan behalve in de parken en uiteraard op privaat gebied.
Verder zijn we natuurlijk blanco en de onbekende zaken zullen tijdens de reis ingevuld moeten worden.

13 januari vertrekken we. We vliegen met de LAN via Madrid, Santiago de Chile naar Punta Arenas. Ruim 20 uur vliegen.
Om 18.00 uur, Chileense tijd, zijn we in P.A. Als de haas naar het hotel, waar we het opgelopen slaaptekort hopen in te halen en om 09.00 uur staat, althans vlgs. plan, de camper klaar bij het hotel of…we worden er met een taxi naar toegebraacht.
Zo moet ie er uit zien:     Van buiten….

en zo van binnen:….

 
Alles erop en eraan!

We weten niet of we de kans krijgen alle ervaringen van onderweg op deze manier door te geven. Het ligt eraan of we mogelijkheden genoeg vinden om on-line te gaan.
We zien het wel……..Tot horens zullen we maar zeggen.

Lia en Rob

Om 6 uur werd ik nog wakker van het getik op het dak van onze camper, om half negen werd ik weer wakker maar miste het getik. Miste, nou ja.

De temperatuur buiten m’n slaapzak was niet meer dan 6 graden. Verdomd je went er aan. Maar Lia vroeg toch dringend om wat warmte!

We kwamen gisterenavond in de stromende regen aan, maar nu het droog was zagen we pas hoe mooi het hier was.

Om half elf gingen we er vandoor. We staken de Prästo Sund met het gratis pontje over.

Na een korte rit, de afstanden zijn maar klein op Aland, parkeerden we bij het museum bij de brug over de Bromar Sund.

In het museum kregen we een film te zien van de vesting Bomarsund die in ca. 1854 door de Russen in 22 jaar als verdedigingspunt werd gebouwd.

In 1845 werd de enorme vesting in 4 dagen door de Fransen en de Engelsen volledig vernield. De restanten zijn nog zichtbaar.

Na de uitleg van de vriendelijke dame, die het kleine museum bezette, begonnen we aan de 5 km lange wandeling langs de bezienswaardigheden die hier te zien waren. 

Na afloop besloten we een camping op te zoeken. De eerste verlieten we weer snel, nadat we bij een eerste poging om op het natte gras te gaan staan, promt vast zaten. Een paar handen grint en matten onder wielen hielpen ons om weer vlot te komen.

Dan maar een volgende proberen. Degersunds camping lag aan de zuidpunt van het eiland Eckerö. Het lag direct aan zee en had zandgrond in plaats van dat gevaarlijke gladde gras. Leuke beheerders, vooral de dame, vond ik.

En….. om 5 uur scheen voor het eerst weer het zonnetje!!!!

Om 6 uur werd ik nog wakker van het getik op het dak van onze camper, om half negen werd ik weer wakker maar miste het getik. Miste, nou ja.

De temperatuur buiten m’n slaapzak was niet meer dan 6 graden. Verdomd je went er aan. Maar Lia vroeg toch dringend om wat warmte!

We kwamen gisterenavond in de stromende regen aan, maar nu het droog was zagen we pas hoe mooi het hier was.

Om half elf gingen we er vandoor. We staken de Prästo Sund met het gratis pontje over.

Na een korte rit, de afstanden zijn maar klein op Aland, parkeerden we bij het museum bij de brug over de Bromar Sund.

In het museum kregen we een film te zien van de vesting Bomarsund die in ca. 1854 door de Russen in 22 jaar als verdedigingspunt werd gebouwd.

In 1845 werd de enorme vesting in 4 dagen door de Fransen en de Engelsen volledig vernield. De restanten zijn nog zichtbaar.

Na de uitleg van de vriendelijke dame, die het kleine museum bezette, begonnen we aan de 5 km lange wandeling langs de bezienswaardigheden die hier te zien waren. 

Na afloop besloten we een camping op te zoeken. De eerste verlieten we weer snel, nadat we bij een eerste poging om op het natte gras te gaan staan, promt vast zaten. Een paar handen grint en matten onder wielen hielpen ons om weer vlot te komen.

Dan maar een volgende proberen. Degersunds camping lag aan de zuidpunt van het eiland Eckerö. Het lag direct aan zee en had zandgrond in plaats van dat gevaarlijke gladde gras. Leuke beheerders, vooral de dame, vond ik.

En….. om 5 uur scheen voor het eerst weer het zonnetje!!!!

Ik spring er midden in, maar de rest komt ook nog?

Ik schrijf 4 Juni 2009, we zitten bij Vardö op een camping. We zijn gisteren pas vanuit Stockholm in Mariehamn aangekomen.

Hoe de reis hier naartoe verliep moet in de vorige, nog te plaatsen berichten komen. 

Vanmorgen toen ik wakker werd hoorde ik het getik van de regen. Wellicht valt het mee? Nee dus. We zijn maar 4 dagen op de Aland Eilanden dus geen tijd om binnen te gaan zitten. 

Dikke kleding aan en met een lange regenjas aan begonnen we aan een kultuur historische wandeling bij Langbergen op het NOostelijke deel bij Vardö. 

In dit gebied vestigden zich ruim 4000 jaar geleden de eerste Alanders. Ze kwamen met uitgeholde boomstammen hier naartoe gepeddeld. Er zijn hier nog veel getuigenissen van hun leven alhier te vinden. 

Ik spring er midden in, maar de rest komt ook nog?

Ik schrijf 4 Juni 2009, we zitten bij Vardö op een camping. We zijn gisteren pas vanuit Stockholm in Mariehamn aangekomen.

Hoe de reis hier naartoe verliep moet in de vorige, nog te plaatsen berichten komen. 

Vanmorgen toen ik wakker werd hoorde ik het getik van de regen. Wellicht valt het mee? Nee dus. We zijn maar 4 dagen op de Aland Eilanden dus geen tijd om binnen te gaan zitten. 

Dikke kleding aan en met een lange regenjas aan begonnen we aan een kultuur historische wandeling bij Langbergen op het NOostelijke deel bij Vardö. 

In dit gebied vestigden zich ruim 4000 jaar geleden de eerste Alanders. Ze kwamen met uitgeholde boomstammen hier naartoe gepeddeld. Er zijn hier nog veel getuigenissen van hun leven alhier te vinden.